म अनि मेरो नेपाल

पतझरले नङ्ग्याएको ठूटाहरुमा
डढेलोको रापहरुले पोलिरहे झैं
भयानक ज्वालामूखीको बिष्फोटन अनि
भूकम्पले भत्क्याएको बस्तीहरु माझ
तिमी छौ, म छु अनि मेरो देश छ!

चह्रयाईरहेका मुटुका चोईटाहरुमा
खोर्सानि र नून-चूक खन्याईरहदा
छट्पटिएको यो आत्मा लर्खराए झैं लाग्छ,
फेरि, बिषालु किटाणुहरुले प्रबेश गरिसकेछन् क्यारे!
अहो! भित्र-भित्रै ब्यथाहरु दुखिरहेछ!

तिमीलाई मलाइ अनि मेरो देशलाई
अचेल एउटै नराम्रो रोगले छोएको छ,
झाडा पखाला र टाईफाईड मात्र होईन
क्यान्सर र एड्स भन्दा पनि खतरनाक
दिनहु नेपाल बन्दको रोग लागिसकेको छ!

अब त धामीहरुले भूत तर्साउन छाडिसकेछन्
डाक्टरहरु सडकमा टायर बालिरहेकाछन्,
भोलिको आशामा बाँचेका निर्दोष आत्माहरु
महंगि र अभाबमा पिल्सिएर चिच्याई रहेकाछन्,
के यहि नै हो त!तिमीले मैले अनि मेरो देशले रोजेको
सुन्दर शान्त नेपाल???

-निलीमा