Sunday, February 22, 2009

कथा मेरै गौथलीको

गाँउले भाषामा गुनगुनाउने मोरी
"ओह थ्याङ्क्स"
अँग्रेजी फलाक्ने भै छे रे

दाँतै नमाझि उसको बाल्यकाल बित्यो
अचेल
ओठै भरि लाली घस्छे रे

कपालमा जुम्राको मिटिङ बसाल्ने मोरी
स्ट्रेट स्यागी
कुन्नि के के हो लर्काउने भै छे रे

लुगाफाटोको त के कुरा
गर्नु खै
पेन्सिल हिल टकटक्याउदै हिड्छे रे

हर्के र बिर्खेको मायाजाल टोडेर
च्याट्टिङमा
झ्याप्पुले र सिन्के सँग डेटिङ गर्छे रे

मन बदलियो कि समय बदलिएको हो
कुन्नि
उ त आँफैलाई भुल्दै गैछे रे ।।।

-nilima

Tuesday, February 03, 2009

ॐ शान्ती !!!

यहाँ
आत्मा रोएको छ
हरेक आगन रोएको छ
घर घरमा बिलौना गर्दै
टोल छिमेक रोएको छ
रोदनको यही कोलाहल भित्र
एउटा बस्ती रोएको छ
बस्तीहरुको आँशुमा सिङ्गो
देश रोएको छ ,
उ पुछ्न चाहन्छ
ति आँशुका थोपाहरु
उ देख्न चाहन्छ
ति अधरमा मुस्कानहरु
अनि उ लेख्न चाहन्छ
हर्षका ति ईतिहासहरु
तर, अफसोच !
उसका पाईलाहरु
एक पछि अर्को लहरहरुमा
आफन्तहरुले नै तानिरहेछन
गासबासको लुछाचुंडिमा
ज्वालामूखी भै बिष्फोट हुँदैछन
भोको पेट गरीबी औ बेरोजगारी
एकापसमा कपर्डी खेले झै
हुतुतुतु गर्दै पछारिरहेछन
उ बिबश छ ,
नाम र दामको होडबाजी
तानातानिको खेलहरुमा
उ हारिरहेछ
कोही सत्तामा मदहोश घुमिरहेछन
कतै रगतको खोला बगिरहेछ
आफु आफु माझको प्रतिस्पर्धामा
सिङ्गो देश नै नाङ्गिन थालेकोछ
त्यसैले, भो पुग्यो अब बन्द गर सबै नाटकहरु
हेर्दा हेर्दै उ त थाकिसकेकोछ ,
भो नखेल
ति साँगुरा कुर्सीहरुमा
भाले जुधाई खेलहरु
अब त मै हुँ भन्ने कुखुरालाई पनि
प्राणघाती बर्डफ्लुले छोएकोछ
अनि दिन प्रतिदिन
हाम्रो आफ्नै भबिष्य
कहिल्यै निको नहुने गरि
भित्र-भित्रै धमिराले खाएकोछ
ॐ शान्ती !!!

-nilima