-बेश्या-

खै कसरी आत्मा बेचें
क्रय बिक्रयको होडबाजीहरुमा
अमूल्य यो शरीर बेचें
हाट बजारमा, गल्ली चोक चौताराहरुमा
लीलाम बिक्रिमा आफैलाई बेचें
म रित्तिसकेकी थिएं
म थोत्रिसकेकी थिएं
तर म मा अझै
चेतना बेचिन बांकी थियो
यि अस्थिपञ्जरहरु
एउटा कृतिम ह्यांगरमा झुण्ड्याइरहें
आउने जानेहरुले ओल्टाए पल्टाए
हेरे छामे अनि बाटो लागे
कसैले यो खोक्रो शरीर
सधैंको लागि किन्ने आँट गरेन
हुरी बतासमाझ लट्किरहेको शरीर
मक्किएको कहिल्यै याद भएन
म टुक्रिएर झर्न थालें
ग्रिष्म ऋतुको चर्को घामले
दिनहु सड्न थालें
मलाई थाहा थिएन
म दुर्गन्ध फैलाइरहेकी छु
टोलछिमेकमा झुण्डिनै नसक्ने गरि
बाटो बस्तिहरुमा नअटाउने गरि
म भित्रभित्रै कुहिसकेकी छु
अर्धमुर्छनामा जब आँखा खुल्यो
म दैलो दैलोहरुमा बेचिदै थिएं
कोही आए गए
उन्मात बैशको सदुपयोग गरे
म चुपचाप उनैलाई हेरिरहेकी थिएं
जीवनको अनौठो यात्रा
उनी आए हात समाए
धेरै माया दिए
उनकै अनुरोधमा फेरि
कैयौ पटक बेचिएं
तर थाहै नपाई
म मा कलंक लागिसकेको रहेछ
कहिल्यै नमेटिने
अनि
भूल्न नसक्ने कलंक
बेश्या! बेश्या!! बेश्या!!!
हो म एक,
बेश्या बनिसकेकी रहेछु ।।।

-nilima

यादहरुले नसताउ

मायालु ति आँखाहरु छल्किएर नबगाउन
सम्झना यो परेलीमा कोशी बनाइ नभत्काउन
दुख्छ मुटु घरिघरी प्यास बनी न सताउन
मरु सरि यो मनलाई आशा अरु नदेखाउन

चर्किएको यो छातीमा भाला रोपी नदुखाउन
फाटेका यि मनहरुलाई चिथोरेर नतड्पाउन
रुन्छ आत्मा त्यसै-त्यसै अब धेरै नरुवाउन
खहरे झैं जिन्दगी यो समुद्रमा न मिसाउन

टुट्ने सपना देख्दिन भो अन्ध्यारोमा नहराउन
आँधी आई उडाईलाने मनको बस्ती नबसाउन
भाग्य रैछ रित्तो-रित्तो मायाको फूल नफूलाउन
बाँच्न साँच्चै गाह्रो रैछ याद हरुले नसताउन ।

-nilima