दिवास्वप्न

पोख्नै नसक्ने
भावनाहरु
जुध्नै नसक्ने यि नयनहरु
भेटिएर छुटिदा सम्म
साटिनै नसक्ने यि दिलहरु
कति कठोर छन् आफैमा
कति कमजोर छन् आफै भित्र
अनि कति चञ्चल छन्
आफूहरु नै,
थाहै नपाई
यो आत्मा सँगै
टासिएका मायाहरु
मिठो बोलिमा, अल्झिएका रातहरु
बोल्दा बोल्दै बाँकिरहेका
मनका भावहरु
अझै अझै बोलिरहुँ
अनियन्त्रित चाहनाहरु
समयको सिमाले
घण्टी बजाएर ब्रेक लगाईदिदा
उफ! फेरि बितिसकेछ
अन्तिम प्रहर!
अब बिहानी हुन्छ
सुर्य उदाउछ
देख्नै नभ्याएका सपनाहरुको
पूर्णबिराम लगाउनुछ
तर,
थाह छैन खै!
म सक्छु या सक्दिन
दिवास्वप्नमा
उ सँग आँखा जुधाएर
मनमा तैरिएका, छालहरु ब्यक्त गर्न
सधै-सधै माया गर्ने नटुट्ने बाचा गर्न
अनि त्यो आकृतिलाई
हृदयमा कैद गर्न ।।।

-nilima

कस्तो होला?

-स्पाईनी

कस्तो होला शहीदझैं बोल्दा बोल्दै मर्न पाए
कस्तो होला पारीजातझैं फुल्दा फुल्दै झर्न पाए?

आर्यघाटमा दाउरा जोडी चिता आफ्नै बनाएर
कस्तो होला आफ्नै हातले अन्तिम संस्कार गर्न पाए?

मृत्‍युशैय्याको प्रखर रापमा लाश आफ्नो जलाएर
कस्तो होला बागमतीमा अस्तु आफ्नै छर्न पाए?

किन आज जिन्दगी यो असह्य बोझ लागिरा'छ
कस्तो होला संसार छाडी परलोकमा सर्न पाए?

कस्तो होला शहीदझैं बोल्दा बोल्दै मर्न पाए
कस्तो होला पारीजातझैं फुल्दा फुल्दै झर्न पाए?