Saturday, November 21, 2009

दिवास्वप्न

पोख्नै नसक्ने
भावनाहरु
जुध्नै नसक्ने यि नयनहरु
भेटिएर छुटिदा सम्म
साटिनै नसक्ने यि दिलहरु
कति कठोर छन् आफैमा
कति कमजोर छन् आफै भित्र
अनि कति चञ्चल छन्
आफूहरु नै,
थाहै नपाई
यो आत्मा सँगै
टासिएका मायाहरु
मिठो बोलिमा, अल्झिएका रातहरु
बोल्दा बोल्दै बाँकिरहेका
मनका भावहरु
अझै अझै बोलिरहुँ
अनियन्त्रित चाहनाहरु
समयको सिमाले
घण्टी बजाएर ब्रेक लगाईदिदा
उफ! फेरि बितिसकेछ
अन्तिम प्रहर!
अब बिहानी हुन्छ
सुर्य उदाउछ
देख्नै नभ्याएका सपनाहरुको
पूर्णबिराम लगाउनुछ
तर,
थाह छैन खै!
म सक्छु या सक्दिन
दिवास्वप्नमा
उ सँग आँखा जुधाएर
मनमा तैरिएका, छालहरु ब्यक्त गर्न
सधै-सधै माया गर्ने नटुट्ने बाचा गर्न
अनि त्यो आकृतिलाई
हृदयमा कैद गर्न ।।।

-nilima