एक्लो एक्लो
गोरेटोहरुमा
अल्मलिदै अल्झिदै सम्हालिदै
म भागिरहेछु
हिड्डा हिड्डै
यि पैतलाहरु
लर्खराएर आफै
पछारिन्छु
मनै भरि
तर्कबितर्कहरुको
हुरि चल्छन
रुखहरु ढल्छन
शून्य-शून्य हुन्छ
जताततै
लाशहरुको थुप्रो लागे झै
यो मनमा फेरि
त्यहि तर्कबितर्कहरुले
राज गरिरहेका हुन्छन
म एक्लो हुन्छु
नितान्त एक्लो
आँशु लट्पटिएका
नयनहरुले
तिमीलाई नै
खोजिरहेका हुन्छन
मुटु यो पिंडाले जलिदिन्छ
खरानि हुन्छ
सबै सपनाहरु
त्यै पनि
क्षणिक खुशी
अनि
तिम्रै प्रतिक्षामा
म बाँचिरहेको हुन्छु ।
-nilima
