गोरी थिएँ हिजोसम्म तिम्रै लागि काली भएँ
आशै-आशले भरिएको बेमौसमको बाली भएँ
चोखो माया तिम्रै अघि थुपारेर राख्न खोज्दा
सारा गाउँ शहर माझ बेइमानी र जाली भएँ
छाडि गयौ तिमीले पनि बिर्सिदियौ बाचाकसम
मिर्मिरे मै झरिजाने पारिजातको डाली भएँ
जिन्दगीलाई हरियाली सम्झिनु नै ब्यर्थ थियो
जहाँ टेक्यो पहिरो जाने गैह्रीखेतको आली भएँ
भाग्य लेख्नै भूलेछन कि बिधाताले मेरो लागि
बटुवाले कुल्चि हिड्ने मगन्तेको थाली भएँ ।।।
-nilima
