ढकमक्क फूल्ने बैंशहरु कसरी बिते थाहा भएन
पहाड छुन खोज्ने खुशीहरु छल्किए कसरी थाहा भएन,
कुल्चेर आफ्नै ईक्षाहरुलाई कसरी बाँचे थाहा भएन
डुबेर आँशुका आहालहरुमा कसरी हाँसे थाहा भएन,
एक्लिए सधै दोबाटोमा यात्रा यो कहाँको थाहा भएन
डौडेर भागे भिडहरु माझ त्रास यो मनको थाहा भएन,
झस्किए अधेंरी रातहरुमा झझल्को किन थाहा भएन
सम्हालिन खोजे बेहोशीमा आफै, कतिञ्जेलको लागि हो थाहा भएन।।
-निलीमा
Monday, December 31, 2007
Subscribe to:
Post Comments (Atom)

No comments:
Post a Comment