timilai

छङछङ गर्ने छहराले मनको गीत गाउन थाले
क्षितिजमा कोईलीहरु चोखो प्रीत लाउन थाले
खोज्दा खोज्दै तिमीलाई आँखाबाट हराईगयौ
थुन्न खोज्दा आकृति त्यो अद्रिश्य भई टाढा भयौ

हृदयको किनारामा तिम्रो नाम लेखेकी छु
परेलीको चौतारीमा तिम्रो साथ मागेकी छु
कहाँ गयौ प्रिय तिमी सपनीमा किन आयौ
झूठो भए तिम्रो माया झूठो कसम किन खायौ

अंगालोमा बाँधिदिन्छु छेउ आई बसिदेउ
आँशु पनि रित्तिसक्यो अब धेरै नरुवाउ
चर्किएको सिसा भन्दा मुटु धेरै चर्किसक्यो
फूटाईदिनै बेश होला अस्तित्व नै के पो रह्यो।।
-निलीमा