अचानोमा राखेर मन आफै टुक्रा पार्दा खेरि
गाह्रो हुँदो रै'छ बाँच्न आफै सँग हार्दा खेरि
आँशु झर्दा आँखाबाट खहरे नै बने होलान
फुट्दो रै'छ मनको बाँध मनकै डुँगा तार्दा खेरि
नबुझिने जालो जस्तै बेह्रिएको जिन्दगानी
टूट्दा रै'छन सपनाहरु मनको बस्ती बार्दा खेरि
हत्केलामा दियो बाली अन्धकारलाई चिर्न खोज्दा
जल्दा रै'छन आशाहरु आफ्नै मनलाई खार्दा खेरि
कोमल मुटु टुक्रिएर छिया-छिया हुँदासम्म
दुख्दो रै'छ आफैलाई, आफैले नै मार्दा खेरि ।।
-nilima
About Me
- निलीमा
- ktm, Nepal
- खै! कहाँ बाट सुरु गरुं ? लेख्नु त मैले धेरै पहिले देखि नै लेख्ने गर्थे , मेरा सबै लेखहरु लेख्दै गए मेटिदै गए । कुन कहाँ पुगे थाहा नै भएन । तर आज किन किन मेरो लेखहरुलाई सम्हालेर राख्नु मन लाग्यो । थाहा छैन आउने दिनहरुमा मेरो कलमहरुले बिश्राम लिने हो कि! जहाँ सम्म समयले साथ दिनेछ म लेखिरहनेछु ...!!!