रछ्यान भरि छरिएको दुर्गन्धित कसिंगर सम्झिएर
फोहोरको कन्टेनर भित्र फ्याकिदिए हुन्छ मलाई
किनकी, जन्मेदेखि नै म सडिसकेकी छु
हावाले उडाईरहेको खाली कागजको टुक्रा सम्झिएर
यज्ञको अग्नीशिखा भित्र जलाईदिए हुन्छ मलाइ
किनकी, भावनाहरुमा म खाग बनिसकेकी छु
अनि धड्कन बिनाको अस्तित्वबिहीन जिउदो लाश सम्झिएर
कसाईको बस्ती भित्र लीलाम बिक्रीमा राखिदिए हुन्छ मलाइ
किनकी, यथार्थमा म बेबारीशे सिनो भैसकेकी छु ।
-nilima
Subscribe to:
Post Comments (Atom)

No comments:
Post a Comment