Monday, January 01, 2007

पिरती

परेली माझ तिम्रो मुहार अल्झिदिए जस्तो लाग्छ
पिरतीको घाउ कतै बल्झिदिए जस्तो लाग्छ
छामी देउ न हृदयले पिरतीका झंकारहरु
सितार बनि बज्न थाले मेरा मनका संघारहरु

भोक-निद्रा सबै तिमीले लुटी लगे जस्तो लाग्छ
पिरतीको मुहान साँच्चि फूट्न थाले जस्तो लाग्छ
थमाई देउ न ढुकढुकीले पिरतीका लहरहरु
सागर भै बग्न थाले बैशालु यी रहरहरु

छाती भरी तिम्रो तस्बीर कोरी दिंउ कि जस्तो लाग्छ
पिरतीको धुनि सधैं लगाई रहुँ कि जस्तो लाग्छ
मेटाई देउ न मुस्कानले पिरतीका प्यासहरु
अञ्जुलीमै खोज्न थाले मायालुका बासहहरु ।
-nilima

No comments:

Post a Comment