आगो बलिरहेछ मनभरी
तिमी मलाई शितलता देउ
आँशु झरिरहेछ आँखाबाट
मेरो परेलीको बाँध बनिदेउ
टुक्रीएको मुटु छटपटाई रहेछ
आफन्त बनेर न्यानो स्पर्श देउ
बाटो भूलेको एक निर्दोष यात्री हुँ म
हे ईश्वर मलाई बाच्ने सहारा देउ ।
-nilima
Monday, January 08, 2007
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
asunai aayo kavita padera dd kasto mitho kavita haru lekhnu bha rai chha, la la aajhai jawoss hai dd
ReplyDeleteyour fuchhyee
dorje